Sonradan Jona kisa bir not yazdim. Cok yazik, dedim, birbirimize her seyi söyleyebilirdik. Jon sik sik hatirlatir bunu. Sözümü tekrarlar birbirimize her seyi söyleyebilirdik, bu her sey neler olurdu, diye sorar bana.

Alisilmadik sartlarda gecen zorlu bir cocukluk, ikiye bölünmüs bir Berlin, terapi, kimi zaman zehirli kimi zaman sifali gelen aile iliskileri, kadin arkadasliginin, anneligin degisken dogasi, eski asklarin, secilmemis yollarin biraktigi izler Judith Hermann, Birbirimize Her Seyi Söyleyebilirdikte hem bunlari anlatiyor hem de bazi sorulara yanit ariyor Yazmak hayata mi öykünür Hatiralar sadece animsanan mi yoksa kurulan seyler midir Söze dökülmeyen hisler ne kadar gizli kalabilirler
Yapitlariyla Kleist ve Hugo Ball Edebiyat Ödülü gibi pek cok ödüle layik görülen Judith Hermannin anilarindan yola ciktigi, romana yaklasan bir yapida yazdigi ve hayata, edebiyata karsi tavrini ortaya serdigi Birbirimize Her Seyi Söyleyebilirdiki yeni baslangiclara, yasamin geciciligine dair samimi bir itiraf.

Hermann, bu kitapta zor olani, güc elde edileni, ölümcül karanligi bile nasil büyük edebiyata dönüstürebilecegini hayranlik uyandirici bir özgüvenle acikca ortaya koyuyor.
Der Spiegel

Bu kitapta inanilmaz bir enerji, güzellik, vahset ve isilti var. Metnin acimasizligini, dürüstlügünü ve aciliyetini her sayfada hissedebilirsiniz.
Die Zeit