Asil Vasilyev kani, cocuklugundan beri yasaklar ve kisitlamalarla büyüyen Talyanin damarlarinda kaynamaya basladiginda gerceklerle arasinda yalnizca bir tabut, issiz bir kalp ve mühürlenmis dudaklari vardi.

Sessizligin seni yasatacagini düsünüyorsan yaniliyorsun.

Bogazindan zehir zikkim olup inerken soluk borunu tikayan her ne varsa tükürmeliydin.

Belki de seytanin derinligiyle seni penceleri arasina alip canini sikan ama asla öldürmeyen zehir gözleri vardir. Istedigini sandigi seyi söyler durur, körkütük kosar pesinden her seyin kalbini attiran. Belki de seytanin, göreni tekrar döndürüp baktiran bir güzelligi vardir ve tek istegi o cok sevdigi adamin gögsüne elini daldirabilmekken tek amaci aslinda avuclarinin arasina aldigi tastan kalbi sikabilmektir suyu cikana dek cünkü derdi intikam almaktir.
Ama bu tam da seytanin söyleyecegi bir sey ne de olsa, Tanrinin cennetinden coktan kovulduktan sonra.