Onur Atalay, okuru 1930lar boyunca genc cumhuriyetin üzerinde
yükselecegi manevi temelleri yeniden degerlendirmeye cagiriyor.
Yazar, etrafinda milletin insa edilecegi bir ortak anlatinin olusum
sürecinde söylemlerin, kavramlarin ve simgelerin sahip oldugu özgül
agirligi ve bunlarin o zamanin totaliter rejimleriyle nasil bir etkilesim
icerisinde sekillendigini tartisiyor.
Medeniyet, eskiden Tanrinin zihinlerde kapladigi yeri ele gecirmis
olabilir miydi Bilim, kurucu kadro tarafindan ülkeyi cennete cevirecek
bir sihirli degnek olarak mi görülmekteydi Bilimin, medeniyetin veya
Türklügün mabetleri, mücahitleri, sehitleri hatta peygamberleri var
miydi Seküler kavramlarin adim adim tekrar büyülenmesi sonucu
ortaya nasil bir ülke panoramasi cikacakti
Türke Tapmak, geleneksel dinin evreninden Kemalist kavramlara
dogru yasanan kutsiyet naklinin ve nihayetinde Kemalizmin bir
sivil din, hatta yarim kalmis bir siyasal din olarak ayaklari üzerinde
yükselisinin anlatisi... Medeniyet, bilim, millet ve sonunda sef
kavramlarinin kutsallik halesiyle nasil cevrildigini, Cumhuriyetin
yeni insaninin onlar vasitasiyla nasil mayalandigini, Osmanlidan
ve geleneksel inanc sisteminden kopusun yarattigi manevi bosluk
duygusunun farkli bir tarzda nasil ikame edildigini anlatan Atalay, dinsiyaset iliskisine dair zengin kaynak kullanimi ve titiz arastirmaciligiyla
Türkiye Cumhuriyetinin sadece ilk yillarini degil bugününü de
anlamaya yönelik yeni bir cerceve öneriyor.